Adolf Hitler dostrzegał potrzebę utworzenia elitarnej formacji przybocznej, całkowicie podporządkowanej jego osobie. Jednostka ta miała być nieliczna, lecz złożona z osób uznawanych za szczególnie wartościowe, spełniających określone kryteria ideologiczne i rasowe. Jej zadaniem była bezpośrednia ochrona Hitlera oraz czołowych działaczy NSDAP podczas podróży i wystąpień publicznych. Choć istniała już SA, która była zdolna do stosowania przemocy wobec przeciwników politycznych, to jej struktura i dyscyplina pozostawały ograniczone. Formacja ta formalnie podlegała Ernstowi Röhmowi, jednak wielu jej członków wywodziło się z Freikorpsów i wykazywało lojalność przede wszystkim wobec bezpośrednich przełożonych, co w ocenie Hitlera czyniło ją niewystarczająco wiarygodnym narzędziem. W związku z tym Hitler dążył do stworzenia formacji o charakterze gwardii pretoriańskiej, całkowicie oddanej przywódcy. Koncepcja ta doprowadziła do powstania – „oddział ochronny”). Dwa miesiące później utworzono jednostkę Stoßtrupp Adolf Hitler – oddział mający chronić Adolfa Hitlera przed ewentualnymi atakami ze strony mało zdyscyplinowanych oddziałów SA, którą dowodził Josef Berchtold.