Alternatywnie, ogrzewanie pirytu () do 1200 °C z powietrzem, daje siarkę i płynny siarczek żelaza(II) FeS – tzw. metoda Outokumpu (jednak produkcji kwasu siarkowego z pirytów zaniechano od kilkudziesięciu lat). Wolną siarkę otrzymuje się też przez redukcję dwutlenku siarki za pomocą tlenku węgla.
Polska thumb|400px|Złoża siarki w Polsce thumb|400px|Wielkość zasobów i wydobycia siarki w Polsce w latach 1989–2009 W Polsce złoża siarki w stanie rodzimym występują w okolicach Tarnobrzega (Piaseczno, Machów, Jeziórko oraz Osiek) w ramach Tarnobrzeskiego Zagłębia Siarkowego, na południe od Szydłowa, w rejonie Staszowa (Grzybów) oraz koło Lubaczowa (Horyniec-Zdrój, Basznia). Polskie złoża siarki rodzimej są związane z występowaniem gipsów i wapieni, z których powstały i zalegają na głębokości od 70 do 370 metrów, tworząc pokłady o miąższości dochodzącej do 13 metrów.
W Polsce, w pobliżu Staszowa w województwie świętokrzyskim, działa należąca do Grupy Azoty jedyna na świecie kopalnia siarki (Kopalnia Siarki Osiek) stosująca metodę Frascha (metoda podziemnego wytopu). Do złoża wtłaczana jest przegrzana woda o temperaturze powyżej 150 °C, a stopiona pod jej wpływem siarka wyprowadzana jest na powierzchnię za pomocą sprężonego powietrza. Szacuje się, że do wydobycia 1 tony siarki potrzebne jest 7,5–19 ton wody.