W 2001 roku wystartował na mistrzostwach świata w Lahti zajmując 19. miejsce w sprincie techniką dowolną. Mistrzostwa świata w Val di Fiemme w 2003 roku były najbardziej udanymi w jego karierze. Indywidualnie wywalczył brązowe medale w biegu łączonym na 30 km oraz na dystansie 50 km techniką dowolną. Ponadto wspólnie z Andersem Södergrenem, Perem Elofssonem i Mathiasem Fredrikssonem wywalczył także brązowy medal w sztafecie 4 × 10 km. Dwa lata później, podczas mistrzostw świata w Oberstdorfie jego najlepszym wynikiem było zaledwie 27. miejsce w sprincie stylem klasycznym.
Startuje także w zawodach cyklu FIS Marathon Cup. W 2010 i 2011 roku wygrywał najstarszy i największy maraton narciarski na świecie, szwedzki Vasaloppet, a w 2007 roku był trzeci. W 2010 roku był drugi w estońskim Tartu Maraton, a w 2011 zajął drugie miejsce w największym norweskim maratonie Birkebeinerrennet. W klasyfikacji generalnej najlepiej wypadł w sezonie 2011/2012, kiedy był trzeci za Czechem Stanislavem Řezáčem i Norwegiem Andersem Auklandem. Ponadto w 2003 roku był wicemistrzem Szwecji w biegu na 10 km techniką dowolną, a na tym samym dystansie techniką klasyczną wywalczył brązowy medal. Rok później był wicemistrzem Szwecji w sprincie stylem klasycznym.