Sylur (ang. Silurian) – termin ma dwa znaczenia:
w sensie geochronologicznym – trzeci okres ery paleozoicznej, trwający około 24 miliony lat (od 443,1 ± 1,0 do 419,6 ± 1,4 miliona lat temu). Sylur dzieli się na cztery epoki: landower, wenlok, ludlow i przydol.
w sensie chronostratygraficznym – trzeci system eratemu paleozoicznego, wyższy od ordowiku, niższy od dewonu. Dzieli się na cztery oddziały: landower, wenlok, ludlow i przydol. Międzynarodowy stratotyp granicy ordowik/sylur znajduje się w Dob’s Linn koło Moffat (południowa Szkocja). Dolna granica syluru wyznaczona jest na podstawie pierwszego pojawienia się graptolitów Parakidograptus acuminatus (Nicholson, 1867) i Akidograptus ascensus Davies, 1929.
System sylurski wydzielił Roderick Murchison w 1835 roku na podstawie badań osadów Anglii i Walii.