Jeden z założycieli i czołowy działacz Narodowej Partii Robotniczej. W 1924 roku uzyskał mandat jako zastępca posła na liście nr 7 (NPR) w okręgu wyborczym nr 39 (Katowice) po śmierci poprzednika Stanisława Piechy. Zasiadał w komisjach: ochrony pracy i przemysłowo-handlowej. W 1928 roku odnowił mandat w tym samym okręgu. Po zakończeniu kadencji zbliżył się do kręgów sanacyjnych. W 1935 roku został wybrany do Sejmu Śląskiego z list prosanacyjnego Narodowo-Chrześcijańskiego Zjednoczenia Pracy. W Sejmie do końca kadencji pełnił funkcję wicemarszałka. W latach 1937–1938 był członkiem prezydium i przewodniczącym zarządu obwodowego Obozu Zjednoczenia Narodowego w Katowicach.
Tuż przed wybuchem II wojny światowej wywiózł do Podhajec archiwum Związku Górników ZZP. Tam też zmarł 16 września 1939 roku.
Życie prywatne Był synem krawca Jana i Berty z domu Meinert. W 1905 roku ożenił się z Gertrudą Sobotą. Mieli córkę Lubomirę i synów: Kazimierza oraz Władysława. Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923) Złoty Krzyż Zasługi
Przypisy
Bibliografia Henryk Rechowicz, Sejm Śląski 1922-39, Katowice 1971.