Huta żelaza w Suchej działała do około 1880 r. Na lata 80. XIX wieku przypadło uruchomienie tzw. kolei transwersalnej, wiodącej z Żywca przez Nowy Sącz do Husiatyna. W 1883 r. otwarto odcinek Żywiec – Sucha, a rok później linie Sucha – Nowy Sącz oraz Sucha – Kalwaria Zebrzydowska. Dzięki tej ostatniej Sucha uzyskała połączenie z Krakowem. Wówczas właścicielami miejscowości byli już Braniccy, z których nazwiskiem wiąże się powstanie wspaniałego zbioru biblioteczno-muzealnego na zamku, w swoim czasie jednej z największych bibliotek prywatnych na ziemiach polskich. Zbiory te podczas II wojny światowej uległy częściowo zniszczeniu, reszta uległa rozproszeniu.
Ostatnie ćwierćwiecze XIX wieku można nazwać okresem ożywienia gospodarczego. Rozbudowano suski browar, Sucha stała się ważnym węzłem kolejowym, a kolej, poza rolnictwem, została jednym z głównych źródeł utrzymania mieszkańców. W 1886 r. powstał tartak, przy którym założono straż ogniową. Ukoronowaniem tego okresu było nadanie Suchej w 1896 r. praw miejskich. W latach 1895–1907 wzniesiono nowy kościół, a w 1911 r.