Przed 1914 praktykował jako adwokat. W listopadzie 1918 został razem z innymi syjonistami internowany przez władze polskie pod zarzutem kontaktów z nacjonalistami ukraińskimi. Dzięki pomocy polityków żydowskich, zarówno polskich, jak i zachodnioeuropejskich, szybko opuścił więzienie i wyjechał do Paryża, gdzie został członkiem delegacji żydowskiej podczas konferencji pokojowej. Do Lwowa wrócił w 1919 rokuWróbel M.M. Syjonista ze Lwowa: Leon Reich (1879–1929) – polityk pogranicza Wieki Stare i Nowe Tom specjalny, 2012 s. 91..
Wybrany posłem na Sejm I kadencji w 1922 roku, należał do Żydowskiego Koła Parlamentarnego, którego przewodniczącym był w latach 1924–1925. Z kierowania ŻKP zrezygnował w wyniku fiaska tzw. ugody polsko-żydowskiej zawartej z rządem Grabskiego.
Należał do Żydowskiej Gminy Wyznaniowej we Lwowie.
Zobacz też Żydzi w parlamencie II RP
Przypisy
Bibliografia Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej, red. Jacek Majchrowski, Warszawa 1994 Mniejszość żydowska w parlamencie II Rzeczypospolitej: (1922–1939), Janusz Fałowski, Kraków