Jego bieżąca działalność polegała na prowadzeniu wywiadu przeciwko Sowietom i formowaniu bojowych grup kozackich. Patrolowały one Kolej Wschodniochińską i obszar przygraniczny z ZSRR. Brały też udział w konfliktach zbrojnych między Chinami i Sowietami. Podczas konfliktu o Kolej Wschodniochińską w 1929 r. ataman G.M. Siemionow prowadził w Harbinie werbunek Kozaków dla pomocy chińskiej armii, którzy następnie zostali przetransportowani pod Hailar, Błagowieszczeńsk i Sungari. Jednakże z powodu szybkiej klęski Chińczyków w walkach z Armią Czerwoną kozackie oddziały wojskowe nie zdążyły wziąć udziału w tej kampanii. Pod koniec 1934 r. Związek uczestniczył w organizacji w Harbinie Biura do spraw Rosyjskich Emigrantów w Mandżurii, na czele którego stanął gen. W.W. Ryczkow z najbliższego otoczenia gen. S.M. Siemionowa. Związek wydawał też własne pisma, m.in. „Чураевка” (publikowali w niej młodzi kozaccy literaci), „Россия и казачество”, czy „Зов казака”. Koniec jego działalności nastąpił w sierpniu 1945 r. w wyniku zajęcia Mandżurii przez Armię Czerwoną. Przywódcy Związku zostali wyłapani i aresztowani przez sowieckie służby bezpieczeństwa, po czym rok później straceni w ZSRR.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Biała emigracja rosyjska