wykorzystał osłabienie potęgi militarnej Syrii i zupełnie zrzucił z Judei supremację syryjską. Następnie rozpoczął podboje narodów ościennych. Po opanowaniu Galilei (Galilea stała się ziemią przede wszystkim Żydów), zdobył Samarię. Zniszczył wtedy świątynię wybudowaną przez Samarytan na górze Gerazim. Żydzi podbili także Idumeę, pokonawszy Edomitów. Jan Hirkan I był mocno związany z Saduceuszami. Arystobul I – król Judei i arcykapłan w latach 106 p.n.e.–105 p.n.e. Był ściśle związał się ze stronnictwem Saduceuszy. Aleksander Jannaj – król Judei i arcykapłan w latach 105 p.n.e.–79 p.n.e. Za jego panowania Żydzi pogrążyli się w wojnie domowej pomiędzy Saduceuszami a Faryzeuszami. Aleksandra Salome – królowa Judei. Arcykapłanem był jej syn, Jan Hirkan II. Jan Hirkan II – król Judei i arcykapłan w 69 p.n.e. Został pokonany w wojnie domowej przez własnego brata. Arystobul II – król Judei w latach 69 p.n.e.–63 p.n.e. Arcykapłanem był jego brat, Jan Hirkan II. W 67 p.n.e. Jan Hirkan II wraz z namiestnikiem Idumei Antypaterem przeciwstawili się królowi. Ta wojna położyła kres niepodległości Judei, gdyż w jej przebieg włączyli się Rzymianie.
37 p.n.e. koniec panowania Machabeuszów z ręki Edomity Heroda, króla Judei
Zobacz też historia Izraela
Kategoria:Powstanie machabejskie