Po 1956 pracował w różnych zakładach karnych na terenie Śląska. W 1960 otrzymał odznakę Wzorowego Funkcjonariusza Służby Więziennej. W 1964 na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego obronił pracę magisterską „Praca więźniów i jej znaczenie”. Przez ostatnie dziesięć lat służby pełnił funkcję naczelnika Centralnego Więzienia w Katowicach. Na emeryturę odszedł z dniem 31 maja 1968 w związku z orzeczeniem trwałej niezdolności do służby z uwagi na stan zdrowia. Miał stopień pułkownika służby więziennej.

Śledztwo IPN W lutym 1990 oddział w Katowicach Głównej Komisji Badań Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, rozpoczął badanie tematu Obozu Pracy w Świętochłowicach – Zgodzie. W lutym 1991 Morel został przesłuchany w charakterze świadka przez Komisję. 10 lipca 1992 Komisja wszczęła oficjalne śledztwo w tej sprawie. W tym samym roku Morel wyjechał z Polski do Izraela. W maju 1995 Oddziałowa Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu przekazała akta sprawy ówczesnej Prokuraturze Wojewódzkiej w Katowicach, 30 września 1996 Salomonowi Morelowi postawiono dziewięć zarzutów, w tym ludobójstwa – pobicia, znęcania się fizycznego i moralnego, sprowadzenia niebezpieczeństwa powszechnego dla życia i zdrowia więźniów. Oskarżony m.in. o stosowanie wyszukanej metody tortur tzw.