Problem ten znany jest jako kwestia sokratejska.
Epistemologia Podejście Sokratesa do własnej wiedzy i przekonań streszcza przypisywane mu zdanie „” (gr. Οἶδα οὐδὲν εἰδώς) (Oîda oudén eidṓs) znane również z zapisu łacińskiego (scio me nihil scire lub scio me nescire). Sokrates deklarował tym samym, że jest jedynie miłośnikiem mądrości (filozofem) i poszukiwaczem prawdy, i sam nie dysponuje wiedzą, której mógłby nauczać. Tym samym odróżniał się od sofistów, którzy uważali się (zdaniem Sokratesa bezpodstawnie) za znających prawdę i oferowali jej nauczanie. Sokrates znany był ze swej przekory i można wnioskować, iż zdanie to stanowiło punkt zaczepny w dyskusjach z innymi obywatelami Aten, w których to udający zawstydzenie z powodu swojej niewiedzy filozof, uznawał z góry ich wyższość i zadając kolejne pytania powoli wykazywał im ich obłudę. W ogólniejszym sensie, ponieważ (jak przekazano w Obronie Sokratesa) wyrocznia delficka uznała go za najmądrzejszego z ludzi, filozof wyraża tymi słowami znikomość ludzkiej wiedzy jako takiej.
Metody sokratyczne