W 1920 na ochotnika wstąpił do Wojska Polskiego i wziął udział w wojnie w zapasowym szwadronie medyków 1. Pułku Ułanów Krechowickich z Tarnowa.

Okres międzywojenny Po wojnie wrócił do Lublina, gdzie uczył łaciny, języka polskiego, przyrody, historii i matematyki w gimnazjach żeńskich: Sobolewskiej, Sióstr Urszulanek, Radzikowskiej oraz w Szkole Rzemieślniczej. Dodatkowo, w latach 1924–1929, uczył wieczorowo historii na Wojskowych Kursach Maturalnych. Od 1 sierpnia 1928 został zatrudniony jako nauczyciel łaciny w Szkole Lubelskiej przemianowanej w 1934 na Prywatne Męskie Gimnazjum im. Stefana Batorego. Nadmiar obowiązków spowodował przerwanie studiów na KUL-u i przystąpienie do egzaminu nauczycielskiego przed Komisją Egzaminacyjną w Warszawie. Dyplom nauczyciela szkół średnich uzyskał 13 marca 1931. W Lublinie udzielał się w Towarzystwie Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych, gdzie był sekretarzem zarządu okręgu lubelskiego, w Towarzystwie Pomocy Polonii Zagranicznej gdzie również był sekretarzem. Był prezesem Szkolnych Kół PCK. Dodatkowo, jako prelegent Polskiego Związku Zachodniego prowadził wykłady w miejscowościach województw lubelskiego i wołyńskiego. W latach 30. był prezesem Towarzystwa Miłośników Ogrodnictwa w Lublinie oraz członkiem rady Miłośników Ogródków Działkowych w Warszawie.