W tym samym czasie Havelock Ellis krytykował w Anglii wiktoriańską moralność, opowiadając się za prawem kobiet do przyjemności seksualnej i kontroli płodności. Wbrew obowiązującym wówczas poglądom głosił, że masturbacja nie jest szkodliwa dla zdrowia, a w 1897 wydał Sexual Inversion będące naukowym opisem relacji osób homoseksualnych (samo to określenie zostało wprowadzone przez Karl-Maria Kertbeny) bez przedstawiania ich jako chorobliwe ani grzeszne. Stworzył również wiele pojęć psychoseksualnych takich jak autoerotyzm czy narcyzm, które następnie zostały rozwinięte przez Zygmunta Freuda.
W 1897 roku Magnus Hirschfeld zawiązał Komitet Naukowo-Humanitarny, będący organizacją walczącą o prawa mniejszości seksualnych. Następnym krokiem było utworzenie Instytutu Seksuologicznego w Berlinie, w szczytowym okresie przyjmującego 20 tys. pacjentów rocznie i będący największym ówczesnym ośrodkiem pomocy osobom transseksualnym. W maju 1933 został on splądrowany przez nazistowskie bojówki Niemieckiego Związku Studentów, a jego biblioteka spalona, co wymusiło zakończenie jego działalnościLeonidas Hill (2001).