Niedawne badania oparte na technikach molekularnych wykazały, że gatunek ten dzieli się na populację atlantycką i pacyficzną, co może mieć niebagatelne znaczenie dla epidemiologii.
Bibliografia
Oshima T. 1972. Anisakis and anisakiasis in Japan and adjacent area. In: K. Morishita, Y. Komiya, H. Matsubayashi (eds) Progress of Medical Parasitology in Japan 4., Meguro Parasitological Museum, Tokyo, Japan: 301-393. Audicana M.T., Ansotegui I J., de Corres L.F., Kennedy M.W. 2002: Anisakis simplex: dangerous – dead and alive? Trends in Parasitology 18: 20-25. Kijewska A., Dzido J., Rokicki J. 2009. Mitochondrial DNA of Anisakis simplex S.S. as a Potential Tool for Differentiating Populations. Journal of Parasitology 95(6):1364-1370.
Kategoria:Secernentea