W 1923 był oficerem sztabu dowódcy piechoty dywizyjnej 15 Dywizji Piechoty w Bydgoszczy, pozostając oficerem nadetatowym 61 pułku piechoty. 18 lutego 1928 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 162. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W kwietniu 1928 został wyznaczony w 80 pułku piechoty w Słonimie na stanowisko oficera sztabowego pułku. W lipcu 1929 został przesunięty na stanowisko dowódcy batalionu. W marcu 1930 został przeniesiony na stanowisko oficera placu w Gdyni. Zmarł 29 maja 1930 w Gdyni. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Rogoźnie.
Był żonaty z Melanią Kasior, z którą miał córkę Barbarę (ur. 1923).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4738 – 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 20 lipca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych
Twórczość
Upamiętnienie W Rogoźnie, jedna z ulic nosi nazwę „Majora Biskupskiego".
Przypisy
Bibliografia
Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989,