Historia Divoká soutěska pierwotnie była niedostępna. Pierwszego przepłynięcie Kamenicy wąwozem na odcinku od Dolskiego mlýna do Hřenska bez przesiadki dokonano na trzech tratwach czterometrowej długości w 1877 roku. Z końcem XIX wieku z inicjatywy księcia Edmunda Clary-Aldringena i Hřeńskiego Towarzystwa Górskiego Szwajcarii Czeskiej rozpoczęto budowę kładek i przejść tunelowych w skałach oraz jazów, które udrożniły niedostępne dotąd odcinki wąwozów. Pomiędzy przełomami Edmundova soutěska i Divoká soutěska 200 robotników pod nadzorem włoskich rzemieślników zbudowało drogę. Otwarcie przejazdu odbyło się w 1898 roku. W latach 20. XX wiek wąwóz obsługiwało 7 łódek pychówek, a wąwozy rocznie odwiedzało około 160 tys. turystów. Po 1945 roku wysiedlono tubylczą ludność, a rejon wąwozu opustoszał i powoli popadał w ruinę. W 1964 roku trasę zrekonstruowano.