Obejmowały harcerzy od lat 14 oraz dobrze rozwiniętych fizycznie 12-13 letnich chłopców. Pogotowie objęło również drużyny Harcerstwa Polskiego w Czechosłowacji. W okresie prowadzenia akcji w gotowości było 116 drużyn harcerzy (w tym 35 z Zaolzia), działających na terenie 92 miejscowości, które skupiały 1104 członków oraz ok. 1000 harcerzy z Zaolzia. Pogotowie Harcerzy przestało działać ok. 10 października 1938 r.Pogotowie harcerzy na Śląsku Cieszyńskim w okresie przyłączenia Zaolzia w 1938 r., „Harcerstwo” 1939, nr 2, s. 89-90.
15 maja 1939 r. Naczelnik Harcerzy wydał poufny rozkaz L.14 w sprawie służby Pogotowia. Rozkaz przewidywał współdziałanie harcerstwa męskiego z armią, władzami państwowymi, samorządami oraz Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, Czerwonym i Białym Krzyżem w następujących dziedzinach:
– służby łącznikowej (gońcy piesi, rowerowi, motorowi) dla władz wojskowych, kolejowych, pocztowych,
– służby łączności (obsługa sprzętu radiowego i krótkofalowego, łączności telefonicznej, budowy i naprawy linii telefonicznych i telegraficznych, łączność optyczna) dla władz wojskowych, kolejowych, pocztowych,