Organizacja podczas II wojny światowej thumb|300px|Generałowie Armii Stanów Zjednoczonych podczas II wojny światowej|alt=Od lewej (u góry): Stearley, Vandenberg, Smith, Weyland, Nugent; u dołu: Simpson, Patton, Spaatz, Eisenhower, Bradley, Hodges, Gerow. 30 czerwca 1939 US Army liczyła 188 tys. żołnierzy, w tym ok. 22 tys. w lotnictwie (Army Air Corps). Pod względem liczebności zajmowała ona 19. miejsce na świecie, przed Bułgarią i po Portugalii. Ważniejsze jednostki w 1939 to: 3 dywizje piechoty (1., 2. i 3.) 1 Dywizja Kawalerii Dywizja Hawajska (późniejsza 24. DP) Dywizja Filipińska Garnizon Kanału Panamskiego Łączna liczebność: 38 pułków piechoty, 13 pułków kawalerii, 2 pułki zmechanizowane, 1 pułk czołgów, 44 dywizjony artylerii polowej, 109 baterii artylerii nadbrzeżnej, 13 batalionów inżynieryjnych, 11 kompanii łączności. Armia dysponowała 490 czołgami. Army Air Force miał 62 eskadry – 8 szturmowych, 14 pościgowych, 15 bombowych, 8 rozpoznawczych, 10 obserwacyjnych, 4 transportowe i 3 balonowe. Łącznie 2320 samolotów, z czego ok. 800 bojowych. Rezerwa US Army liczyła 113 tys. żołnierzy, prawie wyłącznie oficerów. Na wypadek wojny, korzystając z oficerów rezerwy, US Army miała wystawić dodatkowo 27 dywizji piechoty i 6 dywizji kawalerii.