Należy przy tym wspomnieć, że na okres Młodej Polski przypada intensywny rozwój krytyki literackiej w kraju (na początku o charakterze nieukierunkowanym; utwory krytyczne powstawały często pod wpływem chwili, a opinie formułowano w sposób nieprzemyślany). Wśród ważniejszych krytyków literackich epoki wymienić można Zenona Przesmyckiego czy Wilhelma Feldmana.
Malarstwo W malarstwie młodopolskim trudno wyróżnić przeważającą tendencję, której skłaniała się większość twórców. W malarstwie typowo secesyjnym posługiwano się najczęściej liniami falistymi, operując półtonami, a jeśli już pełnymi barwami, to raczej zgaszonymi. Widoczne wśród prac licznych malarzy młodopolskich są wpływy sztuki orientalnej (nie tylko chińskiej czy japońskiej, ale np. jawajskiej), którą wówczas fascynowali się, uważając sztukę zachodnioeuropejską za przeżytek.
Wspomnieć należy też o rozwijającej się sztuce plakatu oraz rozwoju grafiki, przejawiającego się np. w pracach malarza Edwarda Okunia.
Muzyka W 1905 roku czterej kompozytorzy: Ludomir Różycki, Apolinary Szeluto, Karol Szymanowski i Grzegorz Fitelberg, mając finansowe wsparcie księcia Władysława Lubomirskiego, założyli Spółkę Nakładową Młodych Kompozytorów Polskich pod nazwą Młoda Polska. Siedzibą spółki był Berlin.