mały|Jacek Malczewski, Młoda Polska, 1917, Muzeum Narodowe w Krakowie Młoda Polska – polska odmiana modernizmu w literaturze, muzyce i sztuce polskiej, przypadająca na lata 1890–1918. Nazwa tego prądu artystycznego jest analogiczna do Młodych Niemiec lub Młodej Skandynawii.
Idea Młodej Polski Młoda Polska to okres w historii literatury i sztuki przypadający na czas twórczości dwóch pokoleń – pisarzy urodzonych w latach 60. i 70. XIX wieku. Rozwijała się jako odpowiedź na sytuacje: ideową, filozoficzną, polityczną i artystyczną końca wieku, które młodopolanie oceniali negatywnie.
Świadczyło o tym poczucie ogólnie pojmowanego kryzysu wartości i systemów filozoficznych (o charakterze przyrodniczym i materialistycznym, zastępowanych teraz myślami o charakterze idealistycznym, fantastycznym, irracjonalnym). Ówcześni twórcy uważali, że zachodnia cywilizacja nie ma już człowiekowi nic więcej do zaoferowania, a świat zmierza ku nieuchronnej katastrofie.