W trakcie poszukiwań Akry odkryto więc dwa inne starożytne miasta.
Sama Akra została przypadkowo odkryta przez ucznia Aleksieja Kulikowa, który w latach 1981–82 odnalazł tam 150 bosporańskich monet z IV wieku p.n.e., a swoimi odkryciami wraz z dokładnym schematem miejsca znaleziska podzielił się z kerczeńskimi archeologami. Profesjonalne wykopaliska rozpoczęły się w 1982.
Wykopaliska Badania archeologiczne naziemne i podwodne pozwoliły ustalić, że powierzchnia miasta wynosiła 3-4 ha. W toku wykopalisk odkryto resztki murów obronnych z basztami, ślady zabudowy miejskiej, studnię głębinową, kamienną cysternę, pozostałości przystani morskiej z 2 miejscami do zakotwiczania okrętów, a 600 m od współczesnego brzegu morskiego fragmenty kamiennego falochronu, świadczącego o walce mieszkańców miasta z wdzierającym się morzem. Mury miejskie rozpoczynają się już na brzegu i ciągną się w morze na odległość 150 m od brzegu. Ich szerokość wynosiła do 3 m, a baszty miały przekrój kwadratowy o boku do 7 m. Na stanowisku odkryto liczne okazy starożytnej ceramiki (amfory), wyroby ze złota, srebra i brązu, groty strzał, fibule, sprzączki, części szkatułek i zamków oraz liczne monety bosporańskie (w sumie w latach 1981do 2001 – 400 egzemplarzy).