thumb|225px|right|Tablica ku czci uczonego w Jaśle Bartłomiej z Jasła (ur. ok. 1360 w Jaśle, zm. 1407 w Krakowie) – filozof i teolog, profesor uniwersytetów w Pradze i Krakowie. Reformator Akademii Krakowskiej, gdzie wykładał sztuki wyzwolone i teologię. Nauczyciel m.in. arcybiskupa gnieźnieńskiego Mikołaja z Kurowa, Macieja Raciąża, kanonika gnieźnieńskiego Blizbora, oraz bliżej nieokreślonych Jana i Mikołaja z Lelowa (któremu w 1399 w Pradze nadał bakalaureat).
Życiorys Pochodził z rodziny mieszczańskiej. Wychowanek szkoły parafialnej w Jaśle. W 1382 uzyskał stopień bakałarza, a w 1384 magistra artium na uniwersytecie w Pradze. Od 1385, będąc profesorem na wydziale artium, studiował równocześnie prawo, ale nie uzyskał żadnego stopnia. Około 1390 powrócił do Polski, gdzie zaangażował się w prace nad wznowieniem działalności Akademii Krakowskiej, by prawdopodobnie 4 grudnia 1390 r. wygłosić kazanie na pierwszej mszy reaktywowanego uniwersytetu.