thumb|200px|Przykładowa konstrukcja ogniwa:1 – zbiornik2 – porowaty pojemnik ze sproszkowanym tlenkiem manganu(IV)3 – roztwór chlorku amonu4 – elektroda węglowa5 – elektroda cynkowa thumb|200px|Bateria cynkowa1 – metalowe wieczko (+)2 – grafitowy pręt (dodatnia elektroda)3 – cynkowy pojemnik (ujemna elektroda)4 – tlenek manganu(IV)5 – wilgotna pasta chlorku amonu (elektrolit)6 – metalowe denko (-) Ogniwo Leclanchégo – najpopularniejsze nieładowalne ogniwo galwaniczne, znane również jako ogniwo węglowo-cynkowe, cynkowo-węglowe lub cynkowo-grafitowe, występujące powszechnie w handlu np. jako popularne tzw. baterie okrągłe (różnej wielkości, oznaczane symbolami R3/AAA, R6/AA (tzw. paluszek), R10, R14, R20 (o napięciu 1,5 V) lub baterie płaskie (o napięciu 4,5 V – trzy ogniwa R12 połączone szeregowo). Istnieją również baterie 9 V złożone z sześciu ogniw – 6F22.
Powszechnie (i nieściśle) używana nazwa „bateria” wynika z tego, że kiedy upowszechniał się sprzęt z zasilaniem bateryjnym, wymagane były napięcia możliwe do uzyskania jedynie z kilku ogniw (czyli baterii).