Bożena Keff (ur. 1948 w Warszawie) – polska poetka, eseistka, badaczka literatury w Żydowskim Instytucie Historycznym im. Emanuela Ringelbluma, wykładowczyni filozofii i etyki, krytyczka filmowa, tłumaczka, publicystka, działaczka społeczna, feministkaPraca zbiorowa, Niezbędnik ateisty Wydawnictwo Czarna Owca Warszawa 2010, s. 7..

Życiorys Urodziła się w Warszawie jako córka Polskich Żydów pochodzących ze Lwowa – Henryka Keffa i Pepy (Poli) z domu Umschweiff, którzy przeżyli Holocaust na terenie Związku Radzieckiego. Po II wojnie światowej rodzina osiedliła się w Warszawie. Ojciec, oficer Ludowego Wojska Polskiego w stopniu podpułkownika, na skutek presji władz przyjął nazwisko Umiński – zmodyfikowaną formę panieńskiego nazwiska matki, używanego przez nią w czasie wojny. Poetka w dorosłym życiu powróciła do pierwotnego nazwiska, początkowo używając formy Umińska-Keff, a następnie wyłącznie Keff.

Publikowała m.in. w „Przekroju”, „Ex Librisie”, „Res Publice Nowej”, „Zadrze”, „Pełnym głosem”, „Biuletynie OŚKi”, „Midraszu”, „Katedrze”, „Filmie”, „Kinie” i „Przeglądzie”.