Około 1616 Lubieniecki napisał swoje najważniejsze dzieło: Poloneutichia abo Królestwa Polskiego szczęście, a przy tym i W. Księstwa Litewskiego. A potem tegoż szwankowanie w roku 1612 i 1613 (opublikowane po raz pierwszy w 1843 rokuBarycz 1981, s. 204., a w całości w 1982). Dzieło opisuje historię Polski, ze szczególnym uwzględnieniem okresu 1506−1616. W tej książce Lubieniecki podkreślał, że Bóg karze Polskę właśnie z powodu prześladowania innowierców oraz przejawów nietolerancjiJanusz Tazbir, Piotr Skarga. Szermierz kontrreformacji. Wiedza Powszechna Warszawa 1983, s.152.. Pisał również poezje i pisma polemiczne. W latach 1617–1619 prowadził Księgę przyjaciół (Liber amicorum), która zawiera około 200 wpisów polskich i cudzoziemskich unitarian.
W 1620 Lubieniecki zamieszkał w majątku ziemskim swojego brata Pawła w Wysokiem, następnie mieszkał w Krupem i w Siedliskach, gdzie zmarł. Został pochowany w Suchodołach.
Jego synem był Andrzej Lubieniecki (młodszy), również historyk, zajmujący się dziejami unitarianizmu, autor dwutomowej SylwyBarycz 1981, s. 208..
Przypisy