podstawową jednostką łańcuchów polimerycznych jest Si-O-Al-O-Si-O-Si-O
Innym kryterium klasyfikacji geopolimerów jest pochodzenie pucolanowego materiału glinokrzemianowego. Pod tym względem wyróżnia się zasadniczo dwie klasy: geopolimery powstałe na bazie metakaolinu geopolimery powstałe na bazie popiołu lotnego
Własności fizyczne Geopolimery są najczęściej twardymi, odpornymi mechanicznie ciałami stałymi przypominającymi naturalny kamień lub beton.
Wszystkie odmiany geopolimerów charakteryzują się bardzo wysoką ogniotrwałością.
Synteza Większość metod syntezy geopolimerów sprowadza się do jednego procesu: rozdrobniony, wysuszony materiał pucolanowy (metakaolin lub popiół lotny) mieszany jest z wodnym roztworem odpowiedniego krzemianu (np. krzemianu sodu lub potasu) z dodatkiem silnej zasady – z reguły stężonego wodorotlenku sodu lub potasu. Powstająca pasta zachowuje się podobnie jak cement – zastyga do twardej masy w ciągu kilku godzin.
Alternatywną metodą przygotowania geopolimerów jest wypalanie materiału pucolanowego z wodorotlenkiem metalu do uzyskania jednorodnego proszku, który bardzo dobrze wiąże wodę – podobnie, jak cement portlandzki.