subhastacji, i Bronikowski znalazł się w obliczu nędzy.
Po dwuletnich staraniach, po osobistym spotkaniu w Poznaniu z królem Fryderykiem Wilhelmem IV Bronikowskiemu udało się uzyskać roczną rentę dla weteranów wojsk napoleońskich w wys. 120 talarów, wypłacaną z osobistej szkatuły króla. Renta przysługiwała według ustaleń z Fontainebleau przy pierwszej abdykacji Napoleona wszystkim weteranom, również narodowości niefrancuskiej, ale władze pruskie wstrzymały wypłaty dla uczestników powstania listopadowego. Renta Bronikowskiego nie była wysoka, ale wystarczała przy ówczesnych kosztach utrzymania na roczny czynsz za dwupokojowe mieszkanie oraz roczne utrzymanie. Starość Bronikowski spędził w Ostrowie Wlkp. w domu bratanka, Antoniego. Rodziny nie założył. Pochowany został w Golejewku. Pozostawił wspomnienia, Pamiętnik Rajmunda Bronikowskiego, drukowane w 1879 r. w Poznaniu.
Zobacz też Oppeln-Bronikowski (rodzina)
Bibliografia Heinrich Kneschke, Neues Allgemeines Deutsches Adels-Lexicon, 1 – 9, Leipzig 1866 Polski Słownik Biograficzny, tom II, Kraków 1936