II formowanie Ponownie sformowany 15 lutego 1943 na bazie rozformowanego Frontu Dońskiego. Po klęsce zgrupowania niemieckiego pod Stalingradem wojska frontu Centralnego zostały przegrupowane do rejonu na północ od Kurska. Dowódca frontu generał pułkownik Konstanty Rokossowski (od 28 kwietnia 1943 generał armii). Front rozwinął się na styku między frontami: Briańskim i Woroneskim, działał w kierunku na Briańsk. 12 marca w skład Frontu weszła część sił rozwiązanego Frontu Briańskiego. Front Centralny bronił linii: Nowosil, Briancewo, Siewsk, Rylsk.
Uczestniczył w bitwie kurskiej (5 lipca - 23 sierpnia 1943) w czasie której dowództwo frontu tworzyli następujący oficerowie: dowódca Konstanty Rokossowski, szef sztabu Michaił Malinin, członkowie rady wojennej Konstantin Tielegin i M. Stachurski oraz szef zarządu politycznego S. Gaładżew. Brał też udział w walkach o wyzwolenie lewobrzeżnej Ukrainy (26 sierpnia - 16 października 1943) w wyniku czego wyszedł na linię: dolny bieg rz. Soż, Homel, Łojew, Czarnobyl, Tieremce i uchwycił przyczółki na Dnieprze. 1 października w skład Frontu weszła część ponownie rozwiązanego Frontu Briańskiego. 20 października 1943 przemianowany na Front Białoruski.