Gdy wrócił z podróży po kraju, otrzymał stanowisko dyrektora Societa Filarmonica w Cerignoli.
W roku 1889 Edoardo Sonzogno, mediolański wydawca, zorganizował konkurs na jednoaktową operę. Spośród siedemdziesięciu trzech zgłoszonych prac, najlepszą okazała się ta, która wyszła spod pióra Pietra Mascagniego – Rycerskość wieśniacza (Cavalleria rusticana). Jej prapremiera odbyła się w 1890 roku. Półtora roku później, w roku 1881, w tym samym miejscu, odnosi sukces następna opera Mascagniego – L’amico Fritz. Dzieło to jest zgoła inne od Cavallerii. Dostrzec w nim można m.in. wpływy francuskie – choćby dlatego, że rolę zalotnika bohaterki opery napisano na mezzosopran. Podstawą tej opery komicznej była nowela L’amico Fritz Emila Erckmanna i Aleksandra Chatriana, która miała także swoją adaptację teatralną. Libretto opery opracował Nicola Daspuro (występujący pod pseudonimem P. Suardon). Treścią opery są perypetie związane z zakładem o ożenienie młodego ziemianina z córką jego pracownika. Za największą wartość muzyki tej opery uznaje się jej melodyjność.