manieryzmy (i.e., wielokrotne powtarzanie dziwnych, pozornie celowych ruchów, ale wykonywanych w złych sytuacjach) stereotypie (i.e., patologicznie częste powtarzanie pozbawionych celu ruchów) agitacja (pobudzenie katatoniczne), niewywołana bodźcem zewnętrznym grymasy (i.e., robienie dziecięcych grymasów) echolalia (i.e., naśladowanie czyjejś mowy) echopraksja (i.e., powtarzanie czyichś ruchów)
Leczenie Początkowe leczenie skupia się na złagodzeniu objawów. Pierwszą linią leczenia są benzodiazepiny, często stosowane w wysokich dawkach. Podana domięśniowo próbna dawka lorazepamu często pozwala osiągnąć widoczną poprawę już w ciągu pół godziny od rozpoczęcia terapii. We Francji do postawienia diagnozy używa się zolpidemu, uzyskując pierwszą odpowiedź terapeutyczną w tym samym czasie. W celu definitywnego wyleczenia należy rozpocząć terapię choroby będącej przyczyną katatonii.
Terapia elektrowstrząsami jest efektywnym sposobem leczenia katatonii, jednakże wskazuje się na potrzebę przeprowadzenia wysokiej jakości badań z randomizowanych kontrolowanych badań klinicznych, celem oceny skuteczności, tolerancji i wskazań do tej terapii w katatonii.