W 1976 roku działacze Frontu Polisario na kontrolowanych przez siebie terenach ogłosili niepodległość kraju pod nazwą Saharyjska Arabska Republika Demokratyczna. Pierwszym przewodniczącym Rady Rewolucyjnej stojącej na czele państwa był Al-Wali Mustafa as-Sajjid. Po jego śmierci na czele państwa (od 1982 jako prezydent) stanął nowo wybrany lider Frontu Muhammad Abd al-Aziz, który przyjął równocześnie stanowisko przewodniczącego Rady Rewolucyjnej. W odpowiedzi na proklamację niepodległości Marokańczycy rozpoczęli bombardowania obiektów cywilnych za pomocą napalmu, w których zginęło tysiące SaharyjczykówSurendra Bhutani, Conflict on Western Sahara, Strategic Analysis, 1754-0054, Volume 2, Issue 7, 1978, s. 251–256.Tomás Bárbulo, La historia prohibida del Sáhara Español, Destino, Colección Imago mundi, Vol. 21, 2002, s. 284–285.. Do marokańskiej kampanii przyłączył się prezydent Mauretanii Muchtar wuld Dadda oraz Francja, która w latach 1977–1978 prowadziła Operację Lamantin skierowaną przeciw partyzantomThompson, Virginia and Adloff, Richard (1980), The Western Saharans. Background to Conflict, Barnes & Noble Books ().Hodges, Tony (1983), Western Sahara: The Roots of a Desert War, Lawrence Hill Books ()..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Front Polisario · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.