Po abdykacji Napoleona, car Aleksander I wyraził zgodę na odesłanie oddziałów polskich do kraju. Miały one stanowić bazę do tworzenia Wojska Polskiego pod dowództwem wielkiego księcia Konstantego. 13 czerwca 1814 roku pułkowi wyznaczono miejsce koncentracji w Poznaniu. Pułk nie został jednak odtworzony, bowiem etat armii Królestwa Polskiego przewidywał tylko 12 pułków piechoty. Nowe pułki piechoty sformowano dopiero po wybuchu powstania listopadowego. Rozkaz dyktatora gen. Józefa Chłopickiego z 10 stycznia 1831 roku nakładał obowiązek ich organizowania na władze wojewódzkie. W województwie kaliskim tworzony był 1 Pułk Województwa Kaliskiego przemianowany później na 13 pułk piechoty liniowej.
Oficerowie pułku Pułkiem dowodzili: płk August Szneyder (5 lipca 1809), płk Jakub Kęszycki (20 marca 1810), płk Franciszek Żymirski (17 kwietnia 1811).
Funkcję majora pełnili: mjr Kaklist Zakrzewski (5 sierpnia 1809) mjr Józef Obertyński (27 grudnia 1811) mjr Henryk Dulfus (27 grudnia 1811)