Rozwój kultury ukraińskiej Polityka ukrainizacji łączyła się ze względną tolerancją dla aktywności twórczej artystów ukraińskich – pod warunkiem, że ich dzieła nie niosły przesłania jednoznacznie sprzecznego z linią partii. Sprawiło to, że okres lat 20. XX wieku w USRR należy do najbardziej twórczych epok w literaturze i kulturze ukraińskiejS. Yekelchyk: Ukraina, s. 140–141.. W malarstwie rozwinął się kierunek modernistyczny (Mychajło Bojczuk, Anatol Petrycki)S. Yekelchyk: Ukraina, s. 141.. Muzykę symfoniczną na Ukrainie rozwijali Borys Latoszynski oraz Łew Rewucki. Działał twórca teatru eksperymentalnego Łeś Kurbas. Na bardziej nierównym poziomie stała literatura Ukraińskiej SRR. Obok twórców uznanych przez późniejszą krytykę za znakomitych poetów (Maksym Rylski, Wołodymyr Sosiura, Pawło Tyczyna), rozwijających się szkół symbolistycznej, neoklasycznej oraz futurystycznej działali twórcy ograniczający się do modyfikowania motywów znanych z literatury rosyjskiej, jak również pisarze i poeci tworzący dzieła w duchu socrealistycznym, o niewielkiej wartości artystycznej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Polityka ukrainizacji w USRR w latach 1923–1929 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.