Początki. Twierdza i jej znaczenie Pierwsze ślady osadnictwa pochodzą z IV-III wieku p.n.e. Twierdza powstała w połowie I wieku n.e. jako jeden z kluczowym elementów w systemie dróg i fortyfikacji europejskiej części Państwa Bosporańskiego, broniący północno-wschodniej części Półwyspu Kerczeńskiego wraz z 2 innymi twierdzami. Twierdza kontrolowała bezpośrednio drogi wiodące z południowego zachodu do Pantikapajonu. Pełniła, oprócz roli militarnej, rolę centrum administracyjnego dla otaczających ziem. Mury obronne były kilkakrotnie poszerzane – w drugim ćwierćwieczu i pod koniec II wieku n.e. i w pierwszej połowie III wieku – i osiągnęły grubość ponad 6, w niektórych miejscach nawet 8 m. Wzmocnione były dodatkowo przez 6 baszt. Od strony zewnętrznej wyryty był rów. Wykopaliska odsłoniły wykute w skale tajne przejście z twierdzy do rzeczki.
Obecnie twierdza ta uważana jest za najważniejszy znany i najbardziej reprezentatywny przykład fortyfikacji Królestwa Bosporańskiego pierwszych wieków naszej ery, a grubość jej murów jest największa ze wszystkich znanych twierdz tego państwa.