Dla przykładu, mieszanka przychodów płacowych i zysków może wpłynąć na elastyczność podstawy podatku CIT na zmianę luki podażowej.
Metodologia OECD wyznacza wpływ cyklu koniunkturalnego na bilans fiskalny (budżet) przy użyciu wskaźników uwzględniających stopień wykorzystania zasobów, to jest różnicy pomiędzy rzeczywistą a potencjalną produkcją oraz pomiędzy rzeczywistym a strukturalnym bezrobociem. To wyliczenie zależy od błędów pomiaru oszacowań produkcji potencjalnej i bezrobocia strukturalnego. Co więcej, ten model oparty jest na przybliżeniach, dlatego nie uwzględnia sił wpływających na cykl gospodarczy, które różnią się w czasie i powodują zmiany przychodów i wydatków. Cyklicznie dostosowane nastawienie fiskalne może zależeć także od czynników chwilowych, niezwiązanych bezpośrednio z cyklem koniunkturalnym, takich jak: jednorazowe operacje fiskalne, kreatywna księgowość, błędy klasyfikacyjne, cykl zmiany cen aktywów.
Ogólną wrażliwość budżetu na cykl koniunkturalny można mierzyć częściową elastycznością deficytu budżetowego (oznaczanej jako procent wartości PKB) na zmianę luki podażowej.