Szczególna neurotoksyczność ochratoksyny A została zaobserwowana wobec rozwijającego się mózgu w badaniach na gryzoniach, której wynikiem były zaburzenia proliferacji i migracji neuronów oraz zmniejszenie w nich zawartości DNA.
Nefrotoksyczność Ochratoksynę A uznano za potencjalnym czynnik wpływający na rozwój nefropatii bałkańskiej na podstawie porównania występujących w jej przypadku zmian morfologicznych i funkcjonalnych w obrębie nerek do zmian obecnych w przebiegu nefropatii indukowanej przez ochratoksynę A u świn.
Immunosupresja i immunotoksyczność Toksyna ta jest również odpowiedzialna za zakłócenie funkcji odpornościowych w organizmach zwierzęcych. Wpływa hamująco na działanie układu immunologicznego powodując: zaprzestanie odpowiedzi immunologicznej z udziałem przeciwciał, zmniejszenie rozmiarów narządów układu immunologicznego (tj. grasicy, śledziony i węzłów chłonnych), zmiany ilościowe i funkcjonalne w obrębie komórek immunologicznych, zaburzenia w produkcji cytokin. Właściwości immunotoksyczne przejawiają się śmiercią komórek układu immunologicznego w wyniku apoptozy bądź nekrozy (martwicy) ze współistniejącym spowolnionym zastępowaniem martwych lub uszkodzonych komórek, spowodowanym zahamowaniem syntezy białek.
Przypisy
Kategoria:Mykotoksyny Kategoria:Benzamidy Kategoria:Fenole Kategoria:Kwasy karboksylowe Kategoria:Delta-Laktony Kategoria:Związki chloroaromatyczne Kategoria:Dihydropirany