Był to jeden z epizodów wojny Grzymalitów z Nałęczami. 1405 – pierwszy znany zapis obecnej nazwy. Od średniowiecza miasto było własnością szlachecką w posiadaniu, kolejno rodu Grzymalitów, Peperzyńskich, Więcborskich, Zebrzydowskich, Garczyńskich, Smoczewskich i Potulickich. W latach 1558–1560 w więcborskim zamku przebywał biskup krakowski Andrzej Zebrzydowski. Przed 1772 Więcbork należał administracyjnie do województwa kaliskiego, powiatu nakielskiego. 1772 w wyniku I rozbioru Rzeczypospolitej miasto przeszło pod władzę Prus, wchodząc w skład obwodu nadnoteckiego w powiecie kamieńskim. 1807 – Więcbork został włączony przez Napoleona Bonaparte do Wielkiego Księstwa Warszawskiego, do Departamentu Bydgoskiego. Po upadku Księstwa Warszawskiego Więcbork wraca do Prus, do powiatu złotowskiego regencji bydgoskiej. alt=Rynek w Więcborku sto lat temu|mały|Rynek w Więcborku przed I wojną światową 1830 – miasto spłonęło w wyniku wielkiego pożaru. 28 lutego 1835 – powstał powiat więcborskiOtto Georkie Der Kreis Flatow 1867 r. 1 października 1894 oddano do użytku przechodzącą przez Więcbork linię kolejową z Nakła nad Notecią do Chojnic, będącą fragmentem linii kolejowej nr 281 Oleśnica – Chojnice. 1910 – w trakcie zaboru pruskiego miasto liczyło 3118 mieszkańców, w tym 74,9% Niemców. W okresie międzywojennym Więcbork był