Cyrille Vogel podaje spis dwunastu grzechów zaczerpnięty z pism nowotestamentalnych i ojców apostolskich: Nieczystość: cudzołóstwo, nierząd, pederastia, pożądliwość, słowa nieczyste Zabójstwo Bałwochwalstwo Magia Chciwość Kradzież Zawiść: zazdrość, zła żądza, miłość próżnej chwały, nienawiść Kłamstwo: fałszywe świadectwo, krzywoprzysięstwo, hipokryzja, obmowa Złość: gniew, buntowniczość, kłótliwość, perwersyjność, zły charakter, złe plotki, obraźliwe wyzwiska, krzywda, wprowadzanie w błąd. Pycha: zarozumiałość, próżność, arogancja. Niestałość i głupota Pijaństwo i nieumiarkowanie. Za te grzechy można było otrzymywać przebaczenie przez czynienie pokuty: modlitwa, łzy i prostracje, post i jałmużna. Spowiedzią, wyznaniem grzechów było samo podjęcie widocznej dla wszystkich pokuty, by oddać chwałę Bogu. Wyznanie swej grzeszności czyniono wspólnie zwłaszcza przed rozpoczęciem Eucharystii, dotyczyło to jednak lżejszych grzechów. Niekiedy zdarzały się publiczne wyznania grzechów, ale nie było to regułą. W przypadku cięższych grzechów, dochodziło do odsunięcia danego chrześcijanina od przystępowania do komunii, aż do czasu, gdy odbędzie pokutę proporcjonalną do swych złych czynów. Była ona nadawana przez głowę wspólnoty miejscowego Kościoła, czyli biskupa.