nie chcąc porzucać podkomendnych, wśród których cieszył się takim mirem, nie przyjął propozycji objęcia szarży majora w 51 batalionie honwedów. Udział w walkach przerwał jedynie na krótko po bitwie pod Szolnok, gdzie był ranny i utracił głos.
Służył następnie jako adiutant generała Henryka Dembińskiego, kwatermistrza armii południowej. Po jednej z przegranych bitew trafił do niewoli austriackiej; za działalność agitacyjną wśród Polaków i Węgrów, a także czyny bojowe przeciwko wojskom austriackim, skazany został na karę śmierci i stracony razem z Peterem Gironem i księciem Mieczysławem Woronieckim.
Bibliografia Helena d’Abancourt de Franqueville, Karol d’Abancourt de Franqueville, w: Polski Słownik Biograficzny, tom I, Kraków 1935
Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci w Austro-Węgrzech Kategoria:Polacy pochodzenia francuskiego Kategoria:Powstańcy węgierscy (1848–1849) Kategoria:Straceni Kategoria:Urodzeni w 1811 Kategoria:Zmarli w 1849