kanhua chan).
Jak ważnym był nauczycielem świadczy to, że właściwie wszystkie linie przekazu dzisiejszego koreańskiego sŏnu wywodzą się od niego.
Pozostawił po sobie 90 wielkich mistrzów sŏn, 101 mistrzów sŏn, 1003 wędrownych mnichów i 21 świeckich wyznawcówChung Byungjo. History of Korean Buddhism. s. 127..
Linia przekazu Dharmy Pierwsza liczba: kolejność w linii przekazu od Buddy. Druga liczba: kolejność linii przekazu od Bodhidharmy. Trzecia liczba: kolejność linii przekazu w danym kraju (w Korei od T’aego Pou) 56/29. Shiwu Qinggong (Shishi) (1272–1352) 57/30/1. T’aego Pou (1301–1382) szkoła imje 58/31/2. Chanyeong (bd) 58/31/2. Choi (bd) 58/31/2. Wongyu (bd) 58/31/2. Hwanam Honsu (1320–1392) 59/32/3. Kugok Kakhun (bd) 60/33/4. Pyŏkkye Chŏngsim (zm. 1492?) 61/34/5. Pyŏksong Chiŏm (1464–1534) 62/35/6. Puyong Yŏnggwan (1485–1567) 63/36/7. Puhyu Sŏnsu (1543-1615) 63/36/7. Sŏsan Taesa (1520–1604) 64/37/8. P’yŏnyang Ŏngi (1581-1644)
Przypisy
Bibliografia Shim Jae-ryong. Korean Buddhism. Tradition and Transformation. Jimoondang Publishing Company. Seoul, 1999 . J.C. Cleary. A Buddha from Korea. The Zen Teachings of T’aego. Shambala. Boston, 1988 .
Kategoria:Koreańscy mistrzowie sŏn Kategoria:Urodzeni w 1301 Kategoria:Zmarli w 1382