Była główną dekoratorką Międzynarodowej Konferencji Praw Człowieka i Obywatela w Warszawie w 1998. W 2000 wraz z mężem była autorką książki Zakazana „Solidarność”, obszernej monografii podziemnej „Solidarności” w regionie konińskim w okresie 13 XII 1981 – 17 IV 1989 (). W tym samym roku została kustoszem wystawy plakatu „Polska droga do Wolności”, która zawierała 100 plakatów z okresu od nocy stalinizmu, przez wizyty Jana Pawła II w Polsce, aż do przemian demokratycznych w Polsce w 1989. Wystawa została wyeksponowana m.in. w Hawanie i Pinar del Río na Kubie, Lyonie, Petersburgu, Budapeszcie, Strasburgu czy Kopenhadze.

W 2003 znalazła się wśród założycieli partii Suwerenność-Praca-Sprawiedliwość (wyrejestrowanej 10 dni przed jej śmiercią). Jako jej członkini w 2005 dwukrotnie kandydowała do parlamentu. W styczniu, w wyborach uzupełniających do Senatu, zajęła 7. miejsce spośród 8 kandydatów w okręgu, otrzymując 1283 głosySerwis PKW – Wybory 2005. We wrześniu, w wyborach parlamentarnych, startowała do Sejmu z listy Ruchu Patriotycznego, uzyskując 194 głosySerwis PKW – Wybory 2005.