„NW”) między dwoma sąsiadującymi kierunkami głównymi (w przykładzie „W” i „N”) powoduje wciśnięcie dwóch włączników (górnego: „N” i lewego: „W”) odpowiadających obu kierunkom, pomiędzy którymi jest wybrany kierunek pośredni („NW”).

W dżojstiku cyfrowym jest dostępne osiem kierunków:

100px

Sygnał nie jest zatem zależny od stopnia wychylenia drążka, jak w dżojstiku analogowym, a sterowany obiekt nie reaguje na zwiększony wysiłek użytkownika („pchanie na siłę” drążka w danym kierunku).

Dżojstiki cyfrowe były szeroko stosowane przez graczy na platformach ośmio- i szesnastobitowych, takich jak Commodore 64, Atari 800 czy ST, ZX Spectrum itp. W przypadku platformy PC stosowane są dżojstiki analogowe.

Budowa wewnętrzna dżojstika cyfrowego mały|100px|Dżojstik cyfrowy QuickJoy – drążek mały|100px|Dżojstik cyfrowy QuickJoy – wnętrze mały|100px|Dżojstik cyfrowy QuickJoy – wnętrze. Włączniki mają postać zapadki połączonej ze sprężyną, ucisk na sprężynę powoduje opadnięcie zapadki na styk mały|100px|Dżojstik cyfrowy Sigma – drążek mały|100px|Dżojstik cyfrowy Sigma – wnętrze mały|100px|Dżojstik cyfrowy Sigma – wnętrze. Jeden gumowy kapturek styku (dolny) zdjęty w celu ukazania zasady działania zastosowanego rozwiązania

Budowa mały|251px|Rys.2.