Kościół dla prawosławia realizuje się przede wszystkim w autokefalii - istnieniu Kościołów lokalnych, które dopiero wspólnie tworzą pełnię (pleromę) zbudowaną na fundamencie miłości.
Jedność Kościoła znajduje wyraz zewnętrzny we wspólnym sprawowaniu Eucharystii i wszystkich sakramentów (koinonia), przyjmowaniu całości Objawienia w Biblii i Tradycji oraz wspólnocie życia kościelnego (wspólne zwoływanie soborów, konferencji obejmujących całe prawosławie, kontakty takie jak wymiana listów oficjalnych).
Jedność Kościoła prawosławnego w rozumieniu prawnokanonicznym polega na przestrzeganiu wszystkich przyjętych przez siedem soborów powszechnych kanonów. Przyjmowanie wiernych i całych wspólnot do Kościoła prawosławnego może odbywać się wyłącznie w zgodzie z tymi kanonami. Kościoły przestrzegające tego modelu jedności uznawane są za równe sobie Kościoły siostrzane, a pierwszeństwo poszczególnych w dyptykach ma wyłącznie znaczenie kanoniczne.