Szczególny charakter ma tzw. dom rybaka, zniszczony w pożarze w II połowie IV wieku. Składał się on z wyłożonego wielkimi płytami dziedzińca i z 8 pomieszczeń. W południowej i południowo-zachodniej części Tyritake odkryto też szereg gospodarstw rybackich i 16 cystern na ryby z I–III wieku n.e., o przypuszczalnej pojemności do 160 ton; wbudowano je w wewnętrzną ścianę południowej części murów miejskich. Podobne konstrukcje odkryto we wschodniej części miasta.
Średniowiecze i czasy nowożytne Tyritake uległo zniszczeniu przez Hunów w IV wieku n.e. Po odbudowaniu nadal pełniło rolę ośrodka miejskiego. Zachowały się fragmenty bazyliki wczesnochrześcijańskiej z V–VI wieku. W XVIII wieku istniała tam kolonia ormiańska.
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia sztuki starożytnej. Europa – Azja – Afryka – Ameryka. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe / Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 587, ISBN 83-01-12466-0 (PWN), ISBN 83-221-0684-X (WAiF) A.A. Woronow, M.B. Michajłowa: Bospor Kimmeryjski. Moskwa: Iskusstwo, 1983 I.W. Ziejest: Bławatskij W.D.