W listopadzie 1919 objął dowództwo III Brygady Litewsko-Białoruskiej, w skład której wchodził Lidzki i Kowieński pułk strzelców. Oba pułki do 9 lipca 1920 pełniły służbę na polsko-litewskiej linii demarkacyjnej. 22 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika, w piechocie, „w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej”.
W lutym 1920 ukończył VII kurs w Centrum Studiów Artyleryjskich w Warszawie. 16 listopada tego roku został kierownikiem Centrum Wyszkolenia Dowództwa Okręgu Generalnego „Łódź”. Z dniem 1 maja 1921 przeniesiony został w stan spoczynku, w stopniu pułkownika piechoty. 26 października 1923 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała brygady. Zmarł 3 września 1926 w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera 12A-8-25)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Awanse podporucznik - 1889 porucznik - 1893 sztabskapitan - 1900 kapitan - 1905 pułkownik - 1916 generał brygady - zatwierdzony 26 października 1923 ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919
Ordery i odznaczenia Order św. Stanisława 2. klasy z mieczami Order św. Stanisława 3 klasy z mieczami Order Świętej Anny 2 klasy z mieczami Order św.