Wittemu, który w 1788 odstąpił go Józefowi Augustowi Ilińskiemu.
W 1786 roku wprowadzono numeracje regimentów piechoty od 1 do 14. Regiment gwardii pozostał bez numeru. Regiment uzyskał numer 10. W tym też roku regiment liczył 539 żołnierzy.
Reformy Sejmu Wielkiego zwiększyły stany polskiej piechoty w poszczególnych regimentach. Etaty z października 1789 i maja 1792 roku zakładały istnienie regimentu składającego się z dwunastu kompanii uszykowanych w trzy bataliony, w tym jeden grenadierski i dwa fizylierskie. W praktyce nigdy takiej organizacji nie osiągnięto. W przededniu wojna w obronie Konstytucji 3 maja 10 regiment piechoty szefostwa Augusta Ilińskiego liczył 1042 żołnierzy.
Regiment podzielił los twierdzy kamienieckiej. 2 maja 1793 dostał się do niewoli rosyjskiej. W armii rosyjskiej nosił nazwę Mohylewskiego Pułku Muszkieterów.
Barwy regimentu po 1776: wyłogi granatowe, guziki złote W roku 1789 zmieniono poważnie krój i kolor mundurów piechoty.