4 sierpnia, nie w pełni sformowana bateria przegrupowała się do Czaplina. Pododdział nie posiadał dział, a jedynym uzbrojeniem były dwa ckm. W Czaplinie kontynuowano formowanie, żołnierze otrzymali ręczną broń i brakujące wyposażenie. Tak wyposażony pododdział wziął udział w walkach na południowym skrzydle przedmościa warszawskiego działając jako piechota. Po odrzuceniu Sowietów spod Warszawy, bateria przeszła do Góry Kalwarii. Tam otrzymała 3-calowe armaty rosyjskie i przystąpiła do intensywnego szkolenia. We wrześniu ponownie wyruszyła na front. Przydzielono ją do 9 Brygady Jazdy i w jej składzie walczyła w Małopolsce Wschodniej. Działała pod Rohaczewem, brała udział w wyprawie za Słucz. Podczas zagonu na Korosteń skutecznie wspierała kawalerię pod Ostróżkiem. Zakończenie wojny zastało baterię w rejonie Zwiahla, skąd przewieziona została do Warszawy.
W listopadzie „bateria krakusów” została wcielona do 9 dywizjonu artylerii konnej jako jego 1 bateria. Do wiosny 1921 stacjonowała w Rozbórzu, a potem została przeniesiona do Białegostoku. W czerwcu dywizjon został przemianowany na 8 dak.