Efektem jego pracy było opracowanie projektu traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy.
W 2002 zdystansował się od kandydatury lidera UDF François Bayrou. Opowiedział się za wsparciem inicjatywy jednoczenia się prawicy w ramach Unii na rzecz Większości Prezydenckiej. W tym samym roku zrezygnował z ubiegania się o reelekcję, mandat z okręgu, z którego dotąd posłował, zdobył z listy UMP jego syn Louis.
W 2004 przegrał wybory regionalne i po 18 latach opuścił urząd przewodniczącego regionu Owernia. Zrezygnował wówczas z dalszej aktywności partyjnej. Rok wcześniej został członkiem Akademii Francuskiej. Pełnił także funkcję honorowego przewodniczącego Rady Gmin i Regionów Europy. Jako były prezydent wchodził z urzędu w skład Rady Konstytucyjnej.
Zmarł na skutek COVID-19 w okresie światowej pandemii tej choroby. Po jego śmierci prezydent Francji Emmanuel Macron ogłosił dzień 9 grudnia 2020 dniem żałoby narodowej.
Życie prywatne Od 17 grudnia 1952 był żonaty z Anne-Aymone Sauvage de Brantes, pochodzącą z arystokratycznego rodu. Miał czworo dzieci. Był także stryjem francuskiej artystki Aurore Giscard d’Estaing, żony amerykańskiego aktora Timothy’ego Huttona.
Imię i nazwisko Valéry’ego Giscarda d’Estainga powszechnie skracano m.in.