Był postacią drugoplanową, jednak jego obecność silnie zaznaczyła się w tym okresie historii Francji. Człowiek o charakterze uporządkowanym i stanowczym, umiarkowany zwolennik przemian z roku 1789 stał się pod koniec swej kariery politycznej za czasów Restauracji zaciekłym przeciwnikiem rewolucji.
Publikacje 1792 Rapport sur les honneurs et récompenses militaires, 28 stycznia 1792, napisany w Assemblée nationale, w imieniu Comité d'instruction publique. Wersja elektroniczna tekstu: http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k44243k 1795 Réflexions sur les bases d'une constitution par le citoyen *** (pod pseudonimem Louis-Philippe de Segur). Paris Imprimerie nationale, Prairial an III (70 stron) 1808 Rivalité de la France et de l'Angleterre 1818 Tables synchroniques de l'histoire de France 1819 Le dernier des Césars ou la chute de l'Empire romain d'Orient (poemat) 1822 Du commerce de la France en 1820 et 1821, Paris, chez J-C Trouvé et chez Goujon 1828 Des administrations provinciales et municipales. Wersja elektroniczna tekstu: http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k947372 1833 Mémoires sur la Révolution de France et recherches sur les causes qui ont amené la Révolution de 1789 et celles qui l'ont suivie (4 volumes).