Bracia plymuccy interpretują ten fragment dosłownie i wierzą w osobistą obecność Chrystusa na takich zgromadzeniach.
Zamknięta społeczność – powód kontrowersji Bracia plymuccy, w swoim separatystycznym podejściu do tego, co określają jako zło moralne, doktrynalne i sekciarskie (ważne jest wymienienie tych trzech elementów), powołują się na zalecenie zawarte w 2. Liście do Tymoteusza 2,19–22: Niech odstąpi od nieprawości każdy, kto wzywa imienia Pańskiego. Zgromadzenia członków Ciała Chrystusowego mają odbywać się w prostocie i składają się z łamania chleba, modlitwy, rozważania Słowa Bożego oraz głoszenia Ewangelii.
Tendencje separatystyczne tej społeczności dzielą braci plymuckich na wiele indywidualnych grup, często nieuznających się wzajemnie. Główny podział w ramach ruchu dotyczy liczniejszych braci otwartych (wśród których występują różne stopnie zamknięcia i których przedstawicielami w Polsce są członkowie Kościoła Wolnych Chrześcijan) oraz znacznie mniej licznych braci zamkniętych (wśród których również występują różne odcienie zamknięcia, a przedstawicielami w Polsce są członkowie Stowarzyszenia Zborów Chrześcijan).